Cornelus

Mijn schilderstijl is impressionistisch, in olieverf, aquarel, krijt/houtskool en pen en inkt met als specialiteit portret. Mijn drijfveer is, mooie schilderijen maken en niet speciaal geforceerd vernieuwend zijn.
Bij portret schilderen gaat mijn voorkeur uit naar schilderen naar het leven. Omdat dit veelal problematisch is werk ik steeds vaker aan de hand van foto's. Die foto's maak ik zelf, ze zijn ook van een andere soort dan van een fotograaf. Ik maak een serie opnames in daglicht in de eigen omgeving en mogelijk schetsen die ik gebruik als referentie voor het portret. Het is van groot belang dat ik de te portretteren persoon in levenden lijve ontmoet en spreek om hem/haar zo goed mogelijk te leren kennen zodat ik hem/haar ook weer herken tijdens het schilderen; de typische karaktertrekjes, de houding, de uitstraling. Niettemin komt het niet zelden voor dat er gevraagd wordt een portret te schilderen van iemand die helaas overleden is. In dat geval vraag ik om zoveel mogelijk recente foto's in allerlei situaties en indien mogelijk ook videobeelden, ook weer om de persoon in kwestie zo goed mogelijk te leren kennen. Ik heb recentelijk een portret geschilderd van iemand louter aan de hand van een videofilmpje van enkele minuten. Het was het enig bruikbare materiaal (de geleverde foto's waren van slechte kwaliteit) maar heel karakteristiek voor die persoon. Het is dus heel goed mogelijk om van bestaand materiaal te werken afhankelijk van de kwaliteit en kwantiteit.
Bij het portretteren van kinderen, met name erg jonge kinderen, is het bijna niet te doen om ze naar het leven te schilderen. Laat een kind maar eens een uur lang of meer stil zitten. Daarbij komt dat kinderen nog niet zo getekend zijn door het leven. Veel foto's maken is daarom noodzakelijk en voldoende tijd besteden met het kind, zoals observeren, praten en spelen, en eventueel snelle schetsen maken.
Wat mij boeit en altijd geboeid heeft bij het tekenen en schilderen van mensen is 'de mens'; het uitbeelden van de 'buitenkant' én 'de binnenkant'. Dat is vaak een zware strijd. Dat is ook de uitdaging..., als het lopen van de marathon: Red ik het, en ook nog binnen de tijd?
Soms, bij een markante kop, denk ik wel eens: dat zet ik er zo op! Maar dan kom ik vaak al gauw bedrogen uit. De eerste opzet lukt nog wel maar bij verdere uitwerking schijnt er van alles mis te moeten gaan. Vooral bij een groepsportret is dat rampzalig. Van de drie of vier personen is er altijd wel één bij die op de een of andere manier niet wil lijken, tenminste niet zoals ik dat wil..., ik zelf herken hem of haar niet voldoende... Dan kan ik behoorlijk zitten mopperen, om het maar zachtjes uit te drukken, maar als het portret klaar is, als ik dat vind, dan is er wel een groot gevoel van tevredenheid en voldoening. Toch weer gered...
Voor opdrachten en/of meer informatie: info@cornelus.nl of bel 0722203006 - 0623101390